Izabela Kmieć – Wężadła

Przez te rozpaczliwe negatywności opisuje dziwne stany. Dziwne choć naturalne. Naturalne dla wszystkich w obecnym braku zrozumienia i zastanawiania się nad pochodzeniem, rodzajem, gatunkiem, istota. Zastanawianiem się nad plamą bytu i jej interpretacją. To chyba brak wolności, ale jej poczucie daje możliwość rozwiązania? Tych cytatów i grafik należy wysłuchać:

 

“„Depersonalizacja, poczucie nierealności często obecne przy napadach paniki. Doznanie, niekontrolowane i nieprzewidywalne, jednocześnie fascynujące dla osoby spotykającej się z nim. Uczucie wynikające z zaburzeń afektywnych, wiążące się z nawarstwieniem problemów osobistych, często dotyka osoby cierpiące na depersonalizacje. Kształtują one pewną formę strachu która obezwładnia i utrudnia funkcjonowanie w społeczeństwie. 

 

Emocje są zjawiskiem abstrakcyjnym, które należy ubrać w realny kształt aby je zrozumieć. Z pozycji obserwatora, jestem w stanie odnaleźć i zlokalizować sedno problemu, który mnie nurtuje. W swojej pracy posłużyłam się symboliką węża w celu alegorycznego zobrazowania stanu depersonalizacji. Podobnie jak nasze zmartwienia, węże są rozpatrywane w kulturze negatywnie, bez cienia nobilitacji do czegoś pozytywnego. Wężowiska są idealną interpretacją tego z czym się borykamy na płaszczyźnie psychicznej. Są dosłownie plątaniną naszych myśli. Fascynują mnie choć jednocześnie się ich boję. 

 

„Węże” i „więzadła” obezwładniają i ograniczają wolność. Cykl „Wężadła” jest więc próbą oswojenia lęków.”” –  Izabela Kmieć

 

 

 

 

 

Izabela Kmieć | Węże i Wiezadła| Grupa Artystyczna Izomer | druk wklęsły

więcej: behance | instagram